เรื่องเล่าอิ่มใจ 1

มีเรื่องชื่นใจมาเล่าให้ฟังครับ ทุก ๆ คนก็รู้เนาะว่าบุคลากรทางการแพทย์ไม่ใช่อาชีพที่ทำแล้วมีความสุขนัก เพราะเห็นแต่คนมีความทุกข์ตลอดเวลา

ห้าปีก่อน มีคนไข้อายุราว ๆ 40 ปี มารักษาเรื่องมีบุตรยาก เราก็วางแผนฉีดเชื้อเข้าโพรงมดลูก ตั้งแต่ขั้นตอนการตรวจวินิจฉัย ultrasound ฯลฯ ทุกครั้งที่ต้องตรวจทางช่องคลอด คนไข้จะมีสีหน้าไม่สะดวกสบายมากกว่าคนไข้ปกติทุก ๆ ครั้ง เราก็เก็บข้อสังเกตนั้นไว้ในใจ จนวันที่ต้องฉีดเชื้อ คนไข้เหมือนจะร้องไห้ ก็เลยถามตามประสาคนชอบเสือกว่า "พี่เป็นอะไรหรือเปล่า มีอะไรเล่าให้ฟังได้นะ"

เหมือนไปเปิดประตูเขื่อนเลยครับ คนไข้เล่าให้ฟังแบบร้องไห้โฮว่าเธอกลัวการตรวจภายใน สืบเนื่องมาจากเธอรู้สึกว่าหมอที่เคยทำคลอดให้เมื่อท้องแรก ใส่ speculum ทิ้งไว้ แล้วเดินออกไปคุยโทรศัพท์ ทิ้งเธอไว้ในท่านั้น และเครื่องมืออยู่ตรงนั้น คนเดียว เธอกลัวการตรวจภายในเรื่อยมา เธอไม่อยากมีลูกอีก แต่สามีและลูกคนโตบอกว่าอยากมีน้องอีกคน เธอเลยฝืนใจมารักษา

ระหว่าง 15 นาทีที่เธอนอนพักหลังจากฉีดเชื้อ ฉันเทียวเข้าเทียวออก เดินเข้าไปถามว่าคนไข้โอเคหรือเปล่า ด้วยเป็นห่วงว่าเธอจะรู้สึกไม่ดีที่ถูกทิ้งให้นอนคนเดียว รอบต่อ ๆ มาคนไข้ก็ดูไม่ได้กลัวการตรวจภายในเหมือนครั้งก่อน

สรุปคนไข้ไม่ตั้งครรภ์นะครับ เค้าก็ขอหยุดการรักษา พร้อมกับเขียนจดหมายน้อยฉบับหนึ่งส่งมาให้หมอ

อ่านแล้วก็รู้สึกอิ่มใจ แม้ว่ามันจะดูไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรมาก แต่ฉันว่าการส่งพลังบวกเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ทำให้ฉันมีกำลังใจในการทำงานขึ้นมาอีกเยอะเลย

ข้อความของคนไข้นำมาเผยแพร่โดยได้รับอนุญาตจากเจ้าตัวแล้ว

รัก — นพ.พัฒน์ศมา วิจินศาสตร์วิจัย